غذای آماده قبل از تولد و غذای متناسب با وضعیت جسمانی ما بعد

از تولد، از نعمت های مشهود الهی است.

گهواره بودن زمین ، آمدن شب و روز و بالعکس، گرمای خورشید،

جابجایی فصول، بارش باران و برف، سلامتی، دفع بلایا و بیماریها،

بینایی ، شنوایی، تکلم، تحرک و...

همه و همه از نعمت های الهی است که در آن غرقیم و کمتر به آنها و

موارد دیگر توجه می کنیم.

آیا تا کنون به این نعمت آنچنان توجه داشته ایم که زمانی که به شدت

تشنه می شویم و آب سرد می نوشیم، از اعماق جان خدا را شکر گوییم؟

نعمت بزرگ دیگر که اصل کل نعمت ها است و جاری شدن هر نعمت به

برکت اوست، نعمت وجود مقدس امام زمان «ع» است.

آن نعمت معنوی و باطنی به هیچ وجه با این نعمت های مادی و ظاهری

قابل قیاس نیست.

اما عدم توجه ما به شکر آن نیز به هیچ وجه توجیهی ندارد.

عظمت شان آن امام غایب کجا ، و بی توجهی ما نسبت به ساحت مقدس

آن حضرت کجا؟

می دانیم که هر نعمتی به ما می رسد به برکت ایشان است.

آسمان و زمین به برکت ایشان نگه داشته شده است.

عبادات ما به برکت ایشان پذیرفته می شود.

دعاهایمان به برکت ایشان بالاتر می رود.

هر توفیقی شامل حال ما می شود ، به برکت ایشان است.

... پس چرا غفلت و بی توجهی و فراموشی؟

جدا از خداوند درخواست کنیم که:

                            « لا تنسنا ذکره»

                         «یاد او را از خاطر مبر»

شاید به برکت یادش و انجام کمترین وظیفه، بتوانیم در وظایف بالاتر

و حساس تر موفق شویم.

اللهم عجل لولیک الفرج.....