سلام علي آل ياسين
|
گاهی دخترکی را سرگرم بازی با عروسکهای کوچک و بزرگ می بینید ، چنان که در آنها غرق شده است ، به نوعی که اگر دست کسی به یکی از آنها بخورد ، صدای دخترک به گریه بلند می شود ، زیرا که کار دیگری از او ساخته نیست ، جز اعلام وابستگی ! شما در دل به او می خندید که : این عروسک ها ، چه فایده ای برای تو دارند ؟ و به فرض این فایده ، آیا با آن وابستگی می توان به آن فایده رسید ؟ همین سان دقت شود در رفتار مردی مسن ، که مشکل اقتصادی خود و خانوده اش را حل کرده و تنها به این می اندشد که چگونه با خرید و ساخت ملک و خانه و باغ و ... بار مالی نسل سوم و چهارم پس از خود را ببندد . حرص انباشتن پول نیز ، چنان چشمان اینان را پر کرده که «وابستگی» به آن خانه ها و املاک را در جبین اینها می توان خواند ! ******************** حق این است که ماهیت وابستگی در تمام این موارد ، یکسان است . آن مرد مسن به کودک و اسباب بازی هایش می خندد ، امام فردی دیگر هم می توان یافت که به همان مرد بگوید : این همه خانه سازی و خانه بازی برای چیست ؟ و هشدار بدهد : الا ! تا کی در این کاخ مجازی کنی مانند طفلان ، خاک بازی ؟ جهان ، آن تو و تو مانده عاجز ؟ از این محروم تر ، کس دیده هرگز ؟ این هشدار دهنده به چشم دل ، آن دو تن را مانند هم می بیند ، چرا که هردو دلبسته و وابسته اند ، این یک به اسباب بازی کودکانه که روزی باید از آن جدا شود ، و آن یک به سرگرمی دیگر که باید روزی آن را رها کرد ! سوال این است : ۱ - انسان برای دنیا آفریده شده یا دنیا برای انسان ؟ انسان باید خود را در اختیار دنیا قرار دهد یا دنیا را در اختیار خود بگیرد ؟ ۲ ـ آسایش و رفاه واقعی ( نه ظاهری و تبلیغاتی ) در کدام حالت است ؟ اگر فقط به آسایش دنیایی هم بیندیشیم ، کدام یک راحت تر زندگی می کنند ؟ ۳ ـ گوهر گرانبهای قناعت است که انسان را در راه انجام وظیفه کمک می کند ، یا حرص و دلبستگی ها ؟ ۴ ـ آیا ما در این دنیا نسبت به پدر و مادر ، همسر و فرزند و خویشاوندان و نیازمندان و ... وظیفه ای نداریم ؟ شکر نعمت امکانات را چگونه باید ادا کنیم؟ شکرانه ی بازوی توانا بگرفتن دست ناتوان است پاسخ صحیح به این پرسش ها گوهر است گرانبها که هرکس آن را یافت ، از این همه دلبستگی ها رها می شود ، دل گسستن و دل بستن را در فرهنگی دیگر می جوید و تنها به انجام وظیفه می اندیشد . در این را دشواری ها را به جان می خرد ، نیش خارهای مغیلان را نوش می بیند و گنج را در رنج می طلبد ! ************************* ضروری ترین وظیفه ای که بر عهده داریم ، وظیفه ی ما نسبت به امام زمان «ع» است. آن بزرگوار مهربان تر از پدر و مادر و دلسوز تر از معلم ، طبیب جسم و روح است. و نیاز ما به حضرتش از نیاز به آب و نان و هوا افزون تر. دلبستگی های دیگر ، همه همچون برف در تابش آفتاب عمر ذوب می شود و می گذرد ! اما محبت به آن بزرگ ، همچون نسیم ،در سراسر زندگانی ما جریان دارد. همراهی با او روح زندگی است. و جدایی از او ، زندگی را به پیکری مرده بدل می سازد که هرچه زیباتر و دلفریب باشد ، سودی ندارد ، چرا که روح ندارد . خورشیدی است که نور و گرمای آن به گل و خار می رسد . البته گل ، از آن رو که لطافت را پذیرفته ، بهره وری او از خورشید بیشتر است و فایده اش به دیگران ، افزون تر ! ولی خار هم از تابش نور حضرتش بی بهره نیست . با آن همه دلبستگی ها به اسباب بازی های کوچک و بزرگ نمی توان به انجام وظیفه آن هم در برابر چنان وجود گرامی پرداخت. پس در جهت قطع این وابستگی ها و دلبستگی ها بکوشیم ، و از آن خورشید آسمان معرفت هم کمک بگیریم تا ظلمت های درون را به مدد حضرتش به نور مبدل کنیم ! التماس دعا اللهم عجل لولیک الفرج........
این بار هم روزها یکی پس از دیگری آمدند و رفتند ولی تو نیامدی ، گفته اند جمعه ای می آیی ، آری روزی که مقدس ترین روز هفته است ، روزی که ذکرش صلوات است ، صبحش ندبه است و شبش سمات ، روی که ملائکه بال های خود را بر روی زمین می گسترانند . فکرش را که می کنم می بینم با این همه توصیف چه روزی است روز جمعه ، ولی اگر تو در یکی از همین جمعه ها بیایی چه می شود ٬ شبش چون روزش روشن و همه جا شکوفا می شود ! من سراغ آن روز را از خدای او می گیرم چون می دانم تو نیز خود بی خبری ، آقا جان من هر شب جمعه که می رسد برایت از سر عشق و ارادت ، دو رکعت نماز شوق می خوانم شوقی که در آن دیوار تو می درخشد ! در قنوتش تو را قسم می دهم به مادرت به بانوی هستی که زود بیایی ، مگر نه این که جدت امام حسین «ع» گفته : « هرکس ما را به مادرمان قسم دهد خواسته ی او را اجابت می کنیم » . در برابر این همه سختی و ظلمت ، فقط از تو می خواهیم که بیایی ، آقا جان بیا ، آقا جان بیا....... التماس دعا اللهم عجل لولیک الفرج.........
سلام این بار هیچی نمی دونم برا نوشتن دلم خیلی گرفتس خیلی زیادددددددد پس فردا عرفه هستش کاش منم کربلا بودم......... یا تو مکه ..................! خدا هیچی بلد نیستم برا نوشتن فقط بهم لیاقت بده آدمم کن خدا.......... کمکم کن ! عرفه روز حسینه ، روز بین الحرمینه عرفه ی خوبی رو تجربه کنید................................ ! امام صادق (عليه السلام )فرموده اند :«کسى که در ماه رمضان آمرزيده نگردد تا رمضان آينده آمرزيده نمىگردد؛ مگر اين که روز عرفه را درک کند» اللهم عجل لولیک الفرج.........
شاید برای بعضی از ما این اتفاق افتاده باشد که برای مشکلات زندگی روزانه (مانند خرید و فروش خانه ) گرفتار شیادانی شده باشیم که رهایی از دست آنها آسان نباشد. اگر کسی از دوستان ما یافت شود و ما را در آن موقعیت تنها نگذارد ، به مددمان بشتابد ، و با ما همراه شود تا به حق خود برسیم ، عمری ممنون او خواهیم بود ، هرگز او را از یاد نمی بریم ، و همیشه دعا گوی او هستیم . از ته دل خدا را شکر می گوییم که آن دوست را به کمک ما رساند ، چرا که اگر آن دوست نبود ، شاید به این زودی به حق خود نمی رسیدیم . اکنون لحظاتی را درنگ کنیم و به یاد بیاوریم که امام عصر می فرمایند : « انا غیر مهملین لمراعاتکم و لا ناسین لذکرکم » ( ما هرگز در رعایت حال شما کوتاهی و اهمال نمی کنیم و یاد شما را از خاطر نمی بریم ) ما آنقدر فراموشکاریم که یادمان می رود امام زمان همان امامی است که ما را از یاد نمی برد . او از ما دفاع می کند ، او بلاها را از ما دور می سازد . چرا ما مدافع حریم او و بلاگردان او نباشیم ؟ با درنگی کوتاه در این سخن بلند ، از آن امام مهربان و دلسوز ، جا دارد که شرمنده شویم و عرضه بداریم : بار الها ، ما را ببخش که با چنان امام مهربانی ، این گونه رفتار می کنیم . بار الها ، از اینکه امام زمانمان را فراموش می کنیم ، ما را ببخش...! التماس دعا اللهم عجل لولیک الفرج.......
|
About
ای شنواترین شنوندگان ! Archivesآذر 1388آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 Links
پایگاه اطلاع رسانی حضرت مهدی
نازترین کسی که ...
خدا |
