سلام علي آل ياسين

1277 — Sun, 22 Nov 2009 20:04:41 GMT

گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌كنم …
گفتی: فانی قریب
.:: من كه نزدیكم (بقره/۱۸۶) ::.

گفتم: تو همیشه نزدیكی؛ من دورم… كاش می‌شد بهت نزدیك شم …
گفتی: و اذكر ربك فی نفسك تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال
.:: هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع، و با صدای آهسته یاد كن (اعراف/۲۰۵) ::.

گفتم: این هم توفیق می‌خواهد!
گفتی: ألا تحبون ان یغفرالله لكم
.:: دوست ندارید خدا ببخشدتون؟! (نور/۲۲) ::.

گفتم: معلومه كه دوست دارم منو ببخشی …
گفتی: و استغفروا ربكم ثم توبوا الیه
.:: پس از خدا بخواید ببخشدتون و بعد توبه كنید (هود/۹۰) ::.

گفتم: با این همه گناه… آخه چیكار می‌تونم بكنم؟
گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده
.:: مگه نمی‌دونید خداست كه توبه رو از بنده‌هاش قبول می‌كنه؟! (توبه/۱۰۴) ::.

گفتم: دیگه روی توبه ندارم ...
گفتی: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب
.:: (ولی) خدا عزیزه و دانا، او آمرزنده‌ی گناه هست و پذیرنده‌ی توبه (غافر/۲-۳ ) ::.

گفتم: با این همه گناه، برای كدوم گناهم توبه كنم؟
گفتی: ان الله یغفر الذنوب جمیعا
.:: خدا همه‌ی گناه‌ها رو می‌بخشه (زمر/۵۳) ::.

گفتم: یعنی بازم بیام؟ بازم منو می‌بخشی؟
گفتی: و من یغفر الذنوب الا الله
.:: به جز خدا كیه كه گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/۱۳۵) ::.

گفتم: نمی‌دونم چرا همیشه در مقابل این كلامت كم میارم! آتیشم می‌زنه؛ ذوبم می‌كنه؛ عاشق می‌شم! … توبه می‌كنم
گفتی: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین
.:: خدا هم توبه‌كننده‌ها و هم اونایی كه پاك هستند رو دوست داره (بقره/۲۲۲) ::.

ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرك
گفتی: الیس الله بكاف عبده
.:: خدا برای بنده‌اش كافی نیست؟ (زمر/۳۶) ::.

گفتم: در برابر این همه مهربونیت چیكار می‌تونم بكنم؟
گفتی:یا ایها الذین آمنوا اذكروا الله ذكرا كثیرا و سبحوه بكرة و اصیلا هو الذی یصلی علیكم و ملائكته لیخرجكم من الظلمت الی النور و كان بالمؤمنین رحیما
.:: ای مؤمنین! خدا رو زیاد یاد كنید و صبح و شب تسبیحش كنید. او كسی هست كه خودش و فرشته‌هاش بر شما درود و رحمت می‌فرستن تا شما رو از تاریكی‌ها به سوی روشنایی بیرون بیارن . خدا نسبت به مؤمنین مهربونه (احزاب/۴۱-

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج ....

1277 — Wed, 11 Nov 2009 15:53:51 GMT

من به آمار زمین مشکوکم...اگر این دشت پر از آدمهاست ...

.پس چرا یوسف زهرا(ص) تنهاست؟؟؟

این جهان را بی بهاری تا به کی ؟ شیعیان را بی قراری تا به کی ؟
کی میایی با کدامین قافله ؟
جمعه ها چشم انتظاری تا به کی ؟

شرمندم

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج ...

امام غایب یا امام غریب ؟!

1277 — Thu, 05 Nov 2009 19:09:53 GMT

اکنون بر آن می شویم تا فرق بین غیبت و غربت را بررسی کنیم و ببینیم از غیبت چه

فهمیده ایم که به وضع موجود فردی ، اجتماعی و جهانی راضی شده ایم ،

تا جایی که قرن ها می گذرد و امام نمی آید و ما باز تسلیمیم و

زندگی روزمره ی خود را داریم ،

تا کنون بسیج هم نشده ایم و حتی این را ادراک نکرده ایم که باید بسیج شویم

تا امام را از غیبت در آروریم !

باید بدانیم غیبت معصوم به معنی حضور نداشتن او نیست ،

یا به این معنا نیست که ارتباط امام

و گرفتن فیض از او ، نشدنی است ..

امام ، غایب است ، یعنی فقط ظهور ندارد ، نه اینکه نیست ،

پس ما ، هم و غممان را در مسائل

دیگر بگذاریم و اقلا زندگی دنیوی ، سیاست و اقتصادمان را درست کنیم !

این بینش رفتن در زاویه ها و فراموش کردن محور است و وقتی محور نباشد ،

زوایا اگر دو روزی هم

درست شود ، ولی دائمی و کامل نیست ،

چنان که حتی در حکومت پیامبر و حضرت علی «ع» هم ،

همه چیز اصلاح نشد ، چون مردم در زاویه های خود گیر بودند و غربت امام را نفهمیدند ،

یعنی در زمان امام علی «ع» هم اگر چه امام غایب نداشتیم ولی امام غریب داشتیم !

ما باید این غربت را بفهمیم و برای ریشه کن کردنش بسیج شویم .

باید بفهمیم عدالت ، یک دایره است ، نه زاویه زاویه !

انسان باید در تمام زوایا و ابعاد وجودی اش پذیرای عدل باشد ، وگرنه ماندن در زاویه ها ،

همان و غربت در غیبت امام همان !

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج ...

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا ....

1277 — Thu, 29 Oct 2009 17:11:02 GMT

باز دلم هوایی شده ، هوایی حرمت ، هوایی کبوتر شدن در آ سمان بی کران صحن و سرایت ،

ای رئوف !
دلم می خواهد دوباره گوشه ای از خانه ی عشقت مأوا بگیرم،
سر بر دیوار گذارم و به پنجره های ضریحت خیره شوم،
آنگاه با شکوفه های الماسی که از مژگانم می شکفد قصری از توسل
ساخته و به امید اجابتت، مهربانیت را در آ غوش کشم.
تشنه ام ، تشنه ی جرعه ای از آب سقا خانه ات،

عزیزا !
جان این میهمان ، شوق سیراب شدن از شراب نابی که از جام دستانت می جوشد را تمنا می کند.

بی قرارم ، بی قرار لحظه ی دیدار، لحظه ی تولددوباره ی گنبد طلائیت در قاب انتظار چشمانم .
لحظه ی دق الباب حریم رهاییت با طپش های دل بی تابم .
لحظه ی پر گشودنی که زمز مه های لطیف وصال تا اوج حضورت پرواز می کند که

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا

کعبه ی کوی رضا قبله ی دلهاست هنوز

وجب اندر وجبش غرق تجلاست هنوز

ز ثری تا ثریا دل و چشمی که در اوست

دل جدا ، دیده جدا عاشق مولاست هنوز

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج ...

چه باید کرد ؟

1277 — Mon, 19 Oct 2009 15:55:21 GMT

منکران مهدویت بعد از اینکه از دفع این عقیده ناتوان می شوند ،

سعی می کنند تا آن را تخریب کنند .

باید با دقت و عمیق اندیشی آنچه را که حقیقتا مربوط به حضرت حجت است از آنچه کاذب

و وهمی است تفکیک دهیم تا مدعیان رویت امام ، بساطشان را جمع کنند .

باید فرهنگ مهدویت را در اجتماع و جوانان زنده کنیم ، چون جوانان از مسائل ، درست اطلاع

ندارند ، باید فرهنگ مهدویت را زنده کرد ، باید مقام مهدی را نشان داد ، باید به تشنگی مردم

نسبت به امام زمان «ع» ، درست پاسخ داد .

باید روش درست را عرضه کرد ، باید مهدویت را درست تبیین کرد تا مدعیان بساطشان را جمع

کنند ، جمع کردن بساط افراد ظاهر الصلاحی که مورد قبول مردم هستند و ادعای رویت هم می کنند

خیلی سخت است ، نمی توانید به راحتی میان مردم بروید و بگویید این ملاقات ها

و دیدن ها غلط است !

آیت الله جوادی آملی در این باره می گویند :

اگر کسی هم وقعا خدمت حضرت شرفیاب شد و آن را بازگو کرد و ادعا کرد نباید از او قبول کرد

نمی خواهد به او بگوییم دروغ می گویی ، وظیفه ی ما این است که قبول نکنیم ،

زیرا اگر قبول کنیم ، سنگ روی سنگ بند نمی شود !

اگر قرار باشد ما ادعای هر بی سر و پایی را قبول کنیم ،

فردا کم کم همه ادعای دیدن امام زمان «ع» می کنند !

این حرف ها را جمع کنید ، چرا خواب هایتان را با آب و تاب برای هم تعریف می کنید ؟

این حرف ها را رها کنید !

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج ...

يابن الحسن خسته ام......

1277 — Tue, 06 Oct 2009 14:56:22 GMT

گو در پس اینهمه ابر...چه می کنی؟؟

بگو نگاه نگرانت را به کدام سو دوخته ای ؟و به چه می اندیشی ؟

وقتی که من مدعی دوستی تو ، فراموشت می کنم و لابلای صفحه های زندگی،

جا می مانم... می دانم...

می دانم تا بحال صد هزار بار مرا و چو مرا در اینحال دیده ای ....!

روزهای بی سایه ام شبهای بی ستاره ام را دیده ای

شرم می کنم که بگویم دل در سر زلف تو دوخته ام...

اینگونه لحظه هایم را بی تو به سر می کنم...وناگهان می بینم که چقدر بی تو، رفته ام

.بی آنکه لحظه ای نگاه کنم به پس سر...

کدامین جاده امشب می گذارد سر به پای تو؟

يابن الحسن خسته ام......خسته ی نبودنت......خسته از روزهایی که

بی تو شب می شود و ‏شبهایی که بی تو می گذرد.تا که طلوعی و غروبی دیگر

بیایند و باز هم گذر زمانها که ‏بی تو می گذرد.می گذرد....می گذرد و باز هم می گذرد‏

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج ....

خصوصیات انسان بقیة اللهی ..

1277 — Sat, 26 Sep 2009 09:19:27 GMT

آخرالزمان زمانی است که مسلمان و مومن برای آنکه دینش

را سالم نگه دارد دنبال پناهگاه می گردد !

یعنی ظلمت آخرالزمان ، به قدری فراگیر است که در هیچ جا از فضای گناه در امان نست ،

چنان که ما امروز حتی در خانه مان هم نمی توانیم بدون گناه زندگی کنیم ،

چه رسد به اجتماع ؟

باید به غاری پناه ببریم تا دور از همه چیز باشیم !

کجا می توانیم سالم از گناه ، نفس بکشیم ؟ در خیابان ، اتوبوس با هواپیما ؟!

این ظلمت آخرالزمان است !

همه جا پر از گناه و مشغولیت به دنیاست ، در حالی که لازمه ی بقا ، خلوت با خداست !

ولی من کجا با خدا خلوت کنیم ؟!

حتی در نمازی که در خانه با شرایط آماده می خوانم ،

باید صدای آهنگ تلویزیون و صحبت با تلفن ... را بشنوم !

وقتی در نماز نتوانم با خدا خلوت کنم چه سخت است خلوت کردن با خدا در دیگر مواقع !

درست است که انسان موجودی اجتماعی و مدنی الطبع است ،

ولی اجتماعش باید سالم باشد

تا انسان گونه زندگی کند و اگر اجتماع نا سالم باشد حیوان گونه زندگی می کند .

کافیست در خیابان سپر دو اتومبیل به هم بخورد !

آن وقت به راحتی تنازع در حیوانیت را می بینیم .

صداها بالا می رود ، دست ها یه یقه می شود و همه به جان هم می افتند ،

مثل جنگ حیوانات !

این درست است یا آنکه دهانشان به انوار الهی باز شود ؟

یکی بگوید : شرمنده ام ، معذرت می خواهم ، چه کنم راضی شوی ؟

و دیگری پاسخ دهد : فدای سرت ، ارزشی ندارد ، دنیاست دیگر !

بعد هم یکدیگر را ببوسند و به راحتی از مسئله بگذرند !

خنده دار است نه ؟

ولی حکومت آقا ، این است و اصلا این خاصیت عالم بقیة اللهی است !

هرچند آنچه اصل است و باید باشد ، برا ما لطیفه است !

در عالم بقیة اللهی ، آنقدر وجودها از هم پر می شوند ، دنیا آنقدر ارزشش را از دست می دهد

و ارزش و اتحاد قلوب تا آنجا بالا می رد که به خاطر سپر ماشین ، قلب یکی به لرزه نیفتد و

قلب دیگری هم دچار کینه نشود !

خدا می داند در اثر همین ارتباطات سالم ، چه حکومتی برپاست !

به حق ، بقیة الله است !

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج...

بعد نوشت ...

1277 — Tue, 22 Sep 2009 10:41:55 GMT

چشمت به نامحرم می افتد ،اگر خوشت نیاید که مریضی ! اما اگر خوشت آمد فورا چشمت

را ببند و سرت را پایین بینداز و بگو : یا خیر حبیب... ؛ یعنی خدایا من تو را می خواهم ،

اینها چیه، این ها دوست داشتنی نیستند ، هر چه نپاید دلبستگی نشاید.......

شیخ رجب علی خیاط

اللهم عجل لولیک الفرج ...

عید همگی مبارک

1277 — Sun, 20 Sep 2009 06:57:31 GMT

عید همگی مبارک

امیدوارم امسال همگی توفیق بندگی داشته باشیم

و آخرین ماه رمضان بدون امام زمانمون رو پشت سر گذاشته باشیم

منی که مایه ننگم به حد رسوایی

چگونه از تو بخواهم به دیدنم بیایی

چو خویش یار تو دیدم،‌چه نیک فهمیدم

عزیز فاطمه، مهدی، چقدر تنهایی

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج ...

علی ...

1277 — Thu, 10 Sep 2009 11:49:18 GMT

علی آن شب خدایی تر وضو کرد-------------- چه زیبا، مرگ را بی‏آبرو کرد!

عطر قدم‏های علی، در کوچه‏های کوفه می‏وزد.

ناشناس شبگرد کوفه، به سمت مسجد می‏رود و ماه، مثل همیشه،

مثل همه شب‏ها شاهد است.

و ماه، دوباره، هزار باره، دل سپرده به ضرباهنگ قدم‏هایی که نبض جهان است.

امشب، صدای قدم‏های علی علیه‏السلام ، تندتر از همیشه است.

امشب، طرز راه رفتن علی علیه‏السلام عوض شده است. مثل همیشه نیست؛

زمین، این را حس می‏کند، علی علیه‏السلام ، شتاب دارد.

شهادت می‏چکد از گام‏هایش ----------زمان پا می‏نهد برا جای پایش

در و دیوار، امشب بی‏قرارند-------------قدم‏های علی را می‏شمارند!!

کاش مولا بازگردد!

کاش مولا به مسجد نرود!

کاش ابن ملجم امشب خواب بماند! کاش دنیا خراب بشود!

کاش آسمان بر زمین آوار شود، اما علی نرود؛ علی به مسجد نرود. ولی رفت.

علی رفت و دل تاریخ خون شد ---------------تمام آسمان‏ها واژگون شد

دیگر صدای قدم‏های علی به گوش نمی‏رسد! انگار مولا پا به مسجد گذارد.

باور نمی‏کنند؛ ـ کوچه‏ها را می‏گویم ـ باور نمی‏کنند، که دیگر او را نبینند!

باور نمی‏کنند ـ ماه را می‏گویم ـ که شاهد راز و نیازهای شبانه‏اش نباشد. باور نمی‏کند ـ

نخلستان‏ها را می‏گویم ـ که دیگر از عطر مناجات علی علیه‏السلام ، مست نشوند!

باور نمی‏کند ـ چاه را می‏گویم ـ که دیگر عطر نفس‏های علی را نشنود

باور نمی‏کند ـ دنیا را می‏گویم ـ که امشب یتیم شود! کاش امشب هرگز سحر نمی‏شد!

کاش ابن ملجم خواب می‏ماند!

به مسجد پا نهاده وسعت نور ------------کناری خفته شب تاریک و مغرور
ولی مولای ما از شوق دیدار-------------------چه زیبا قاتل خود کرد بیدار!

علی در محراب، غرق خداست و محراب، غرق علی!

علی علیه‏السلام ، مست و شیدای خداست و محراب، دیوانه علی؛

کاش پسر ملجم، از تصمیم خویش منصرف شود!

کاش قبلش بلرزد!

کاش دستش بشکند!

کاش شمشیر، زهرآگین نباشد! کاش...!

فاصله علی علیه‏السلام تا خدا، یک سجده است، یک پرواز،

یک «یا علی»

سحر باغم اذان مرگ سر داد--------------عدالت گوشه محراب افتاد
سحرگاهان سَر سجّاده درد------------علی با خون خود افطار می‏کرد

... و خاک بی‏پدر شد!

دنیا برای همیشه یتیم شد!

«فُزْتُ وَ ربِّ الْکَعْبَه!»

به خدا که رستگاری از آنِ علی علیه‏السلام است و علی علیه‏السلام ،

پیشوای رستگاران است. سحرگاه 19 رمضان، در محراب کوفه،

با ضرب شمشیر ابن‏ملجم. علی متولد شد و برای همیشه «علی» باقی ماند.

هنوز از فرق مجروح زمانه -------------سرازیر است خون آن یگانه

اللهم عجل لولیک الفرج ....