توبه ضرورت امروز
در این میان، باید توبه ای کنند عمیق تر، چرا که نقشه
سعادت بشریت در دست آنهاست.
در یک سخن کلید قفل غیبت به دستان شیعه است.
در روایات مرتبط با ظهور امام عصر (ع) آمده است:
( آن هنگامی که برای امام (یارانی) به تعداد
اهل بدر (۳۱۳تن) گرد هم آیند بر آن حضرت قیام و تغییر
واجب می شود)
آیا در حال حاضر در میان جمعیت شش میلیارد نفری کره
زمین سیصد و سیزده واجدالشرایط فوق یافت نمی شود؟
به راستی آیا در طول این ۱۱۶۷ سالی که از شروع
غیبت می گذرد نبایستی حد اقل در یک مقطع از تاریخ
شیعه گروهی از شیعیان به فکر چاره می افتادند
و با عزم راسخ و ایجاد معیارهای مورد نظر این
روایت در خود ظهور مبارک امام زمان (ع) را زمینه سازی
می کردند؟
شایسته است که هریک از ما به تفکر و تامل راجع به این
حقیقت تلخ پرداخته از خود بپرسیم:
نقش من در طولانی شدن غیبت امام زمان (ع) یا
بر عکس در نزدیک شدن ظهور آن بزرگوار چیست؟
مولای من از من چه انتظاراتی دارد؟
چگونه می توانم امام زمانم را در این عصر و زمانه
یاری کنم؟
آیا وقت آن نرسیده است که باور کنیم پیشوای
نجات بخش ما زنده است؟
آیا هنگام آن نرسیده که خود باور کنیم و این باور را به
دیگران عرضه بداریم که چاره ای جز پناه بردن
به آستان مبارک آن محبوب نداریم؟
یقین داشته باشیم که امام عصر ما را از خودمان
بهتر می شناسد هر عملی که از ما سر می زند
در معرض نگاه اوست. هر سخنی که بر زبان جاری
می کنیم پیش از آنکه خود بشنویم به سمع مبارک آن حضرت
می رسد.
باور کنیم که هر فضیلت و کمال و نعمتی در عالم
است به میمنت امام زمان (ع) است.
که او واسطه فیض است در عالم وجود.
آری شیطان در کمین شیعیان آخر الزمان نشسته است
تا آنها را نیز چون آدم و حوا از بهشت براند.
مبادا به کید ابلیس، ما را از بهشت امامت برانند!
مومن که از یک سوراخ دو بار گزیده نمی شود!
منبع: آشتی با امام عصر(ع) نویسنده : دکتر علی هراتیان
ای شنواترین شنوندگان !