به کهف پناه برید!
سالیانی بس دور حکم رانی دقیانوس نام، بر مردمانی ستم دیده حکومت
می کرد و خود را خدا می دانست.
او مردم را وادار می کرد تا وی را همچون خدا پرستش کنند.
در همین زمان تاریک و خفقان بار، مردمانی با هم یکدل شدند که تنها باید
پروردگار یکتا را پرستید...
اینان به غاری پناه بردند تا از گزند دقیانوس در امان باشند و رحمت خدا نصیبشان
شود....
حال چندین سال است که این ماجرا به تاریخ پیوسته، خاک دقیانوس را
بلعیده و مردمان کهف هم چنان منتظرند....
دقیانوس مرد اما اغوا کننده دقیانوس و دقیانوسیان زنده است...
این موجود اغواگر شیطان است، رانده شده ی درگاه الهی،
همان که مدام در کار گمراه نمودن انسان هاست.....
به راستی شیطان کیست؟
چه می کند؟ و در طول تاریخ انسان ها را به بازی گرفته است؟
او کیست که خداوند در قرآن کریم این چنین ما را از او می ترساند
و بدین گونه دشمنی اش را برای بشر شرح می دهد؟
او بعد از چندین سال عبادت عهد کرد تا روز رستاخیز هرچه در توان دارد به کار
بندد تا آدم و فرزندانش را از راه مستقیم منحرف گرداند...
عجب عهدی!
شاید پایدارترین پیمانها همین عهد شیطان باشد که از پس سالها جهان
را دگرگون ساخته است!
اما عجیب تر اینکه ما انسان ها نسبت به این دشمن قوی غافل ایم و این
خود زیرکانه ترین فریب و حربه ی شیطان است!!!
قرآن در مورد او می فرماید:
« ای مردم! شیطان دشمن شماست، پس او را به دشمنی گیرید» سوره فاطر آیه ۶
درد بی درمان ما ، بی توجهی به همین کلام خداست.
خداوند کریم برای حفاظت انسان از شر دقیانوس، کهف « پناهگاهی»
قرار داده، به انسان فرمان می دهد که در کهف خداوندی پنهان شو.
امام رضا «ع» فرموده ند:
« ..... ما کهف شما هستیم، همانند غار اصحاب کهف...»
آری! خاندان پیامبر در همه ی زمان ها پناهگاه خداوند می باشند و برای
رهایی از شیطان، بهترین پناهگاه ، حجت خداوند هستند.
بشر می خواهد پاک بماند: از آلودگی ها، از زشتی ها، از بدی ها
اما دشمنی آشکار همواره بر سر راه بشر نشسته است: ابلیس
اما اینجا در همین نزدیکی ها، پناهگاهی است، کهفی که قرآن دستور
داده به ان پناه برید، تا رحمت خدا شامل حالتان شود...
پناهگاه محکم، دژ استوار، محل امان، سرچشمه ی خیرات:
یعنی امام زمان
پس باید دست برداشت و به امام زمان «ع» توسل جست و از او مدد گرفت
چرا که بر اساس قرآن و روایات تنها راه مقابله با شیطان همین است.
در همه ی ماه ها و در طول سال، خدا پناهگاهی قرار داده تا به او پناه
بریم و از آلودگی ها پاک بمانیم.
این پناهگاه حضرت مهدی «ع» است.
پس باید بگوییم:
یا صاحب الزمان!
دوری از گناه برای ما سخت است:
ای پناهگاه خدا!
تو ما را از شر شیطان و گناهان نجات ده!
اللهم عجل لولیک الفرج.....
ای شنواترین شنوندگان !